Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου 2009

Ελευθερία

Φίλι κι φίλις για κι χαρά σας
Που ίνε ο πλάτανος; Εδο πλάτανος εκί πλατανος. Νάτος ο πλατανος ντούρος κι τα σκιλιά λιμένα.
Τι να σας προτογραψο κι γο δεν ξέρο. Πολά μεσολάβισαν κε προσοπικά κε κινονικά κε βλογερικά. Θα τα γραψο όπος μούρχοντε χορις σιρά.
Πριν από όλα να σας ενιμερόσο ότι αλάζι ονομα ο εφτάψιχος κε γίνετε αθάνατος. Αφτό το ζαγάρι καταναλόνι τις ζοές σαν πασατέμπο κι χαμπάρι δεν πέρνι. Κε σε ιφέστιο μέσα που κοχλάζι αμα το πετάξις θα βρί τρόπο να γλιτόσι. Τόρα ίνε μια χαρά κι άρχισε πάλι τα δικά του. Το τελεφτέο του κατόρθομα ίνε ότι έστιλε τούρτα στον φουσκομπούκα από το κόμα με βούλες κε ιπογραφές για τις ιπιρεσίες του στο κόμα κατα τιν προεκλογικί περίοδο. Όπος ίταν φισικό ο αγνος αγονιστίς φουσκομπούκας τιν έφαγε κριφά ολόκλιρι. Από εκίνι τι μέρα έχι ρέψι από το κόψιμο. Δεν έχι αφίσι χοράφι για χοράφι άχεστο γιατί στο σπίτι κε στα καφενία που σιχνάζι βούλοσαν ι βόθρι. Όπος καταλαβένετε γίρισε δριμίτερος.
Για τα νοσοκομία κε τις άλες περιπέτιες τι να σας γράψο, λίγο πολί όλι τα έχετε περάσι αφού ι ανθροπιά ίνε ξεχασμένι κε έχουν μεταμορφοθί όλι σε θιρία από τιν απλιστία κε το βόλεμα.
Πολί με σιγκινίσατε με το ενδιαφέρον σας για κατά τιν απουσία μου. Πάντος να μιν ανισιχίτε όταν δεν γράφο εγό αλά εσίς που έχετε να πίτε πολά.
Γιατί δεν γράφι ο αγαπιτός φίλος κε επίσιμος μεταφραστίς του πλάτανου Αγηςγηος;
Ι αλίθια ίνε ότι ίχα για μια ακόμα φορά σιχαθί ακόμα κε μένα κε είπα άι στο διάολο τι να κάθομε κι να στιναχοριέμε πάλι. Θα μου πίτε γιατί; Ξέρετε ρε αδέρφια ο πλάτανος έχι ένα βίτσιο. Αμα δεν ίνε καλά όλι ι κινονία κι τα ζοντανά μαζί με τι φίσι στεναχοριέμε κε δε βρίσκο ισιχία. Σίγουρα με τα μιαλά που κιβέρνισαν κε κιβερνάνε δεν μπορί να ιπάρξι κινονικί δικεοσίνι, γι αφτό από τι μεριά του ο καθε ένας πρέπι να κάνι ότι μπορί. Θα μου πις, τι μπορί να κάνις ορέ πλάτανε εσί ένας αγράματος χοριάτις με μιδενικό κινονικό κίκλο που σε άρμεξαν κανονικά όλες ι κιβερνίσις κε ιδικά ι σοσιαλιστικές;
Τίποτε απαντάο ο ίδιος.
Μια δουλίτσα (χιρονακτικί) που ίχαμε τιν έκλισα γιατί δεν ίχα να πλιρόνο άλες περεόσις κε κόλπα του κάθε κλέφτι που με κιβέρνισε. Ένα χοραφάκι που ίχα όλο κι όλο τρέφι μόνο του τα ζοντανά που ζούνε εκί. Τιν ασφάλια τιν έκοψα γιατί ίταν έξοδο. Εξ άλου για μένα σίνταξι δίνι ι φίσι κε όχι ο κάθε κλέφτις που κιβερνάι. Ας τα φάνε κε ότι πλίροσα για τα ταμία τους. Το μόνο που ίθελα ίταν να με αφίσουν ίσιχο. Αμ δε που θα σε αφίσουμε ίσιχο σκέφτικαν τα τσακάλια, από σένα θα τα πάρουμε κε τους ομίους σου. Μια ζοί τα ίδια.
Έτσι λιπόν μετά από πολί σκέψι κε ένα σχέδιο που φτιάξαμε με το κόκινο ζαγάρι, ίμαστε ελέφθερι από τα κιτάπια τον κλεφτόν κε τον προσκινιμένον δουλικόν που τους ιπιρετούν κε ίνε πιο ρεζίλιδες από τα αφεντικά τους.
Κάπος έτσι φαντάζομε έβαλαν στο περιθόριο πολούς παραγογικούς ανθρόπους ι οπίι στενάζουν κάτο από τιν φιλελέφθερι κε τιν σοσιαλιστικί μπότα εναλάξ.
Τόρα που μου ζιτάι ο κενούργιος αμόλιντος σοτίρας που δεν χροστάι σε κανέναν παρά μόνο τις μιχαλούς, να σινενέσο, εγό απλά θα τον χέσο. Σε αντίθεσι με τον τίκτο τον φόντα τον μπίμπο τιν οχιά τον σίμπλεμαν τιν ελίτσα τον κακαλον τον ιπτάμενο ολανδό που ίνε εβγενέστατι κε θα τον κλάσουν μόνο.
Ζαγάρια νομίσατε ότι δεν τα ίδα όλα τα καμόματά σας ε;
Μόνο θα τον ροτίσο τον πανέξιπνο αρχιγό.
Εγό σε τι να σινενέσο;
Ίμε ξεβράκοτος πιά.
Γιατί δεν ζιτάς σινένεσι από τους φουσκουμπουκέους αφτίς τις κινονίας;
Μίπος δεν τους ξέρις; Δίπλα σου ίνε κε σε χιροκροτούσαν στο ζάπιο αετέ μου.
Αφού δεν τα βγάζουν πέρα ι ξετσίποτι βολεφτές γιατί δεν παρετούντε να γιρίσουν στίς δουλιές τους;
Μίπος ίνε ανεπάγγελτι;
Τι μανία κι αφτί να μας σόσουν σόνι κε καλά αλά με μπόλικα λεφτά κριφά κε φανερά.
Έτσι ο αγράματος χοριάτις όταν ίχε ρέβμα διάβαζε τα γραπτά σας κε τα νέα τις κινονίας στο μαραφέτι. Ι φονές σας ίνε βάλσαμο για τον κάθε σκεπτόμενο κε σιντροφιά για τον μοναχικό άνθροπο. Τι άλο να σας γράψο;
Tα φίλα μου όλα πέσανε πάλι από το καταχίμονο που επιφιλάσι για τιν κινονία ο χαζιχίκουχίκου κε ι οπαδί του. Να σας θιμίσο ότι το παρατσούκλι το βγάλαν ι δικί του.
Εκίνο βέβεα που μου προκάλεσε για μια ακόμα φορά εμετό ίνε ι πολί πολί σκεπτόμενι κε ελέφθερι μάγκες κε μαγκίτισες που γλίφουν πατόκορφα από τα βλογ τον αετό.
Για να μι μου στεναχοριέστε παρακαλό απαντίστε στα παρακάτο εροτίματα.
1.Τί έγιναν όσι με πάθος ιποστίριζαν κε έγλιφαν τον βενιζέλο κονδίλι τον μεταξά τον ζέρβα τον παπάγο τον καραμανλί θίο τον παπανδρέου πάπο τη χούντα τον παπανδρέου μπαμπά τον μιτσοτάκουλα τον ράλι τον αβέροφ τον σιμίτι τον καραμανλί ανεψιό με πάθος επαναλαμβάνο;
2.Ίδαν καμία προκοπί από τούς σοτίρες για τιν κινονία;
3.Το έκαναν από ιδεολογία;
4.Μισίθικαν ί απλί άνθροπι μεταξί τους από το πεχνίδι που τους έβαζαν να πέξουν τα φερέφονα;
5.Τα τορινά φερέφονα πίστεψαν με πάθος στιν ιδεολογία τις πράσινις ανάπτιξις κε θα ανίξουν τα στίθια τους να δεχτούν το βόλι του καπιταλισμού;
6.Τα τορινά φερέφονα ουρλιάζουν για τιν κινονία κε τιν πατρίδα;
7.Τα φερέφονα δεν ζούνε στους δίμους κε τις κινότιτες που κουμαντάρουν ι σιναγονιστές τους;
8.Θα θέλατε να γίνει ένα ντιμπέιτ μεταξύ ένος αγράμματου σαν κι μένα ας πούμε κε του κιβερνίτι τις χόρας;
Απαντίστε σε αφτά γιατί σας έχο κι άλα.
Μι τσιμπάτε σε τζάμπα μαγκιές αλά πλιρομένες πλαγίος.
Νά θυμάστε κάτι. Ο κάτικος αφτίς τις χόρας προσαρμόζετε αμέσος στι μάσα κι στο βόλεμα γιατί ποτέ δεν ίχε κινονικί σινοχί. Ο ζουρλός που θα τους κάνι με τι φάπα να ξαναγίνουν άνθροπι δεν φένετε να ιπάρχι. Γι αφτό γράψτε εσίς κε ξεβρακόστε τους πλιρομένους γλίφτες όπος πολί καλά κάνετε. Όπος ξεχορίζετε εσίς έτσι θα ίνε κε τα πεδιά σας ελπίδα για τιν κινονία.
Ι κατάστασι ίνε ακριβός ίδια από τιν εποχί που έστιλαν ι άκαπνι γλίφτες τον Νικιταρά να ζιτιανέβι. Έτσι θα γίνι κε σίμερα όταν ι πατρίδα κε ι κινονία θα χριαστί κάτι, αφτί όλι ι μάγκες κε μαγκίτισες του γλικού νερού θα ίνε κριμένι ί αφτοεξορισμένι στα παρίσια.
Μπερδέφτικα από τα πολά που έγραψα. Όταν θα έχο ρέβμα θα σας διαβάζο κι θα σας γράφο κανένα παραμίθι.
Επιδί για μένα ι γιορτές ίνε άλες μέρες θα σας εφχιθί ο ποσιδόνας.
Γαβ γαβ κι φιλιά για όλους σας
Γγρρρ για όλα τα ρετάλια τα ρεμάλια τους φουσκομποκέους κε τους γλίφτες του καθε σιστίματος.

Τρίτη, 17 Νοεμβρίου 2009

Ο θάνατος του μονόκερου

Φίλι κι Φίλις για κι χαρά σας
Στιν μακρινί χόρα τις διτικίς κιλάδας κάποτε ζούσαν πολί άνθροπι κε βιοπάλεβαν όπος μπορούσαν γιατί ο άρχοντας ίταν άπλιστος κε τους έπερνε σχεδόν όλο το βιός με τους φόρους. Δούλεβαν όλι ασταμάτιτα, άνθροπι κε ζοντανά. Για τις δουλιές τις βαριές χρισιμοπιούσαν κάπια ζοντανά που τα έλεγαν μονοκέρους. Όμορφα κε έξιπνα ζοντανά πρόσφεραν τις ιπιρεσίες τους χορίς να βαριγγομάνε στους ανθρόπους.
Μετά πέρασαν τα χρόνια άρχοντες προόδεφσαν κε μαζί τους κε ο λαός τις διτικίς κιλάδας. Το μόνο που δεν άλαξε ίταν ι φόρι. Ι άνθροπι σινέχισαν να δουλέβουν, ι άρχοντες να περνάνε καλά. Τις βαριές δουλιές πια δεν τις έκαναν ι μονόκερι αλά μοντέρνα μιχανίματα που αντι για χορτάρι έτρογαν γράσο κε πετρέλεο.
Ι μονόκερι πέρασαν στα αζίτιτα κε ι αγνόμονες άνθροπι δεν τους έδιναν πια σιμασία. Όσι επέζισαν τριγιρνούσαν σε κάπια μέρι τις διτικίς κιλάδας που δεν πάταγε άνθροπος. Ίχαν μόνιμα ένα δάκρι στα μάτια για τιν αγνομοσίνι τον ανθρόπον.
Τότε κάπιι άνθροπι επιδί ίταν άπλιστι για το χρίμα ξεκίνισαν να σκλαβόνουν τους μονόκερους για να τους πουλίσουν σε τσίρκα για τροφί τον άγριον ζόον κε σε κάπιους άλους λαούς που έτρογαν το κρέας τους. Μάλιστα γίρναγαν κε μάζεβαν στα χοριά τους γέρικους μονόκερους που ίχαν μίνι στι δούλεψι τον ανθρόπον για τον ίδιο σκοπό.
Εκί στι διτικί κιλάδα ζούσαν κε ο μουγκ ο μιγκ κε ο μαγκ. Μια μέρα βρίκαν έναν μονόκερο να βασανίζετε κε αφού τον μάζεψαν κε τον περιπιίθικαν, βάλθικαν να βρουν τον ιδιοκτίτι του. Βέβεα μέχρι τότε δεν ίχαν ιδέα το τι έκαναν ι πολιτισμένι άνθροπι στους μονόκερους. Βρίκαν τον ιδιοκτίτι πολά χιλιόμετρα μακριά κε κίνισαν να του πάνε το μονόκερο. Όταν έφτασαν κε είπαν τα καθέκαστα στον ιδιοκτίτι άρχισαν να τρελένοντε. Αφτός αντι να τους εφχαριστίσι άρχισε να τους λέι να μιν ανακατέβοντε εκί που δεν τους σπέρνουν κε άλα περίεργα. Τους διέταξε με ίφος να άφίσουν το μονόκερο κε να φίγουν γιατί αλιός θα φόναζε τα σόματα καταστολίς τον ταραχοπιόν, λόγο του ότι ίταν κε αντιπρόσοπος του άρχοντα στιν περιοχί.
Τους έλεγε ότι επιδί εργάζετε σε κάπιο ιπουργίο του άρχοντα θα τους τσακίσι κε θα το μετανιόσουν. Αποσβολομένι ο μουγκ ο μιγκ κε ο μαγκ άκουγαν ότι έσερνε για πολί όρα.
Τότε ο μιγκ που ίταν πιο νιφάλιος κε διαλακτικός του ίπε ότι θα φίγουν αλά θα παρουν κε το μονόκερο γιατί τον βρίκαν κε αφτός δεν μπορί να αποδίξι ότι ίταν δικός του. Μάλιστα του ίπε να φονάξι κε τα σόματα καταστολίς να μάθουν τιν κατάστασι κε ότι αποφασίσι ι δικεοσίνι του άρχοντα τις κιλάδας.
Εκίνος λίσαξε από τα νέβρα του κε τους ίπε ότι θα βλαστιμίσουν το γάλα που ίπιαν από τι μανα τους.
Αφτό ίταν πολί μεγάλο λάθος γιατί κάπιι άνθροπι στιν διτικί κιλάδα ζούνε με τον παλιό τρόπο κε όταν ξεχιλίζι ι ιπομονί τους γίνοντε βίει στιν πράξι. Έτσι ο μουγκ που άκουγε τόσι όρα σιοπιλός τις απιλές κε τις βρισιές τον ρότισε ίρεμα αν τους αφίνι να πάρουν το μονόκερο κε να φίγουν.
Ο ιπάλιλος του ιπουργίου του άρχοντα απεφθίνθικε στο μουγκ κε του ίπε για το γάλα τις δικίς του μάνας. Τότε ο μουγκ τον σακάτεψε στο ξίλο. Αφου τον έκανε τόπι έβαλε τον τον μιγκ να τιλεφονίσι στις ιπιρεσίες ιγίας του άρχοντα κε τον πίρε ένα ασθενοφόρο να τον πάι για επισκεβί. Μετά ι τρίς πίγαν στιν ιπιρεσία καταστολίς του άρχοντα κε ίπαν στον αρχιγό ότι έγινε. Ο αρχιγός διαστάβροσε ότι του ίπαν κε αφου έλιψε για κάμποσι όρα όταν γίρισε τους έχοσε στο μπουντρούμι για κάτι αφτόφορα κε άλα. Τέσερις μέρες τραβιότανε με τις ιπιρεσίς κε αφου ξέμπλεξαν γιατί ο αντιπρόσοπος του άρχοντα δεν ίθελε να τους κινιγίσι στα δικαστίρια, πιραν μια αγγαλιά λουλούδια κε πίγαν να δουν τον βαρεμένο. Αφού εφχαρίστισαν εβγενικά τι γινέκα του βαρεμένου όταν αφτί πίγε να κάνι κάτι δουλιές ίπαν στο βαρεμένο ότι θα τον κανουν πάλι τουλούμι αν δε τους πι που ίνε ο μονόκερος. Τότε αφτός τους ίπε. Έφιγαν κε πίγαν. Αφτά που ίδαν τους σοκάρισαν. Ο μουγκ βρίκε αφτόν που έκανε τον αρχιγό εκι κε του ίπε πιος ίνε. Ο αρχιγός το κατάλαβε γιατί του ίχε τιλεφονίσι ο βαρεμένος. Τους ίπε να πάρουν το μονόκερο κε να φίγουν. Αλά που να πάνε; Ι άλι μονόκερι τι θα γίνουν;
Δεν γίνονταν να τους πάρουν όλους. Πήραν μια θιλικιά για να έχι παρέα ο δικός τους μονόκερος κε κίνισαν το δρόμο τις επιστροφίς. Στο δρόμο τρίς άνθροπι κε διο μονόκερι μίλαγαν με τα μάτια κε έλεγαν.
Δεν ιπάρχι πια ζοί για μας τους μονόκερους κε για σας τους παλιούς ανθρόπους στι διτικί κιλάδα.

Πέμπτη, 05 Νοεμβρίου 2009

Ο αμέτις

Φίλι κι Φίλις για κι χαρά σας
Μόλις σταμάτισε ι μπόρα ίπα να πάο κατά το χοράφι για τα ζωντανά. Ίρθε κε ο εφτάψιχος για να πάμε παρέα. Φορέσαμε τα κίτρινα αδιαβροχα κε καβαλίσαμε τιν κλανιάρα. Θα έχετε δι φαντάζομε αστρονάφτες να κάνουν βόλτες στο διάστιμα. Ακριβός έτσι ίμασταν απάνο στιν κλανιάρα αλά σε κίτρινο χροματάκι.
Δεν ίχαμε αφτοκίνιτο γιατί το καραφλό τέρας πίρε τον κιρθανάσι να πάι τιν παραγογί τον αβγόν να τιν πουλίσι. Δεν σας ίπα ότι εκτός τον άλον επιδί ι κότες κοντέβουν να φτάσουν τον πλιθισμό τις νεας ιόρκις κε ίνε ιπό τιν προστασία του ψλου, βρίκε πελάτες στιν κοντινί μεγάλούπολι κε πουλάι τα αβγά. Μάλιστα λίγες μέρες πριν τις εκλογες ίχε κε περιπέτιες. Τον σταμάτισε ένα μικτο για έλεγχο και όταν τον ρότισαν γιατί μεταφέρι οδόντα εφτά αβγά χορίς τιμολόγιο τους ίπε ότι ίνε δικά του κε εχι σινταγματικό δικέομα να πάι να τα πετάξι στον αρχιγό. Εκίνι τι μέρα στι μεγαλούπολι μίλαγε ο ένας από τους διο φοστίρες, ξέρετε. Καταλαβένετε ότι έγινε χαμός.
Όταν το μικτό ίδε και κάτι πρασινοπά μπουκάλια μπίρας από αφτά με το πόμα ασφαλίας ζίτισε εξιγίσις . Βάζουμε τσίπουρο σ αφτά κι πάντα για όρα ανάγκις έχουμε καμιά δεκαριά στον κιρθανάσι.
Όταν τον ρότισαν τι ίνε αφτά τους ίπε βόμβες μολότοφ με απεμπλουτισμένο ουράνιο. Σάλεψε το μικτό, αλά περισότερο τρελάθικαν όταν τους ίπε ότι αν δεν τον αφίσουν να φίγι θα αφτοκτονίσι πίνοντας το απεμπλουτισμένο ουράνιο. Άνιξε κε ένα μπουκάλι κε άρχισε να κατεβάζι τσίπουρο.
Τα σαίνια ούτε μίρισαν ούτε μιρίστικαν τίποτε. Να φανταστίτε ι καρότσα του κιρ θανάσι μοσχοβολάι τσιπουράκι. Τον κράτισαν μέχρι να τελιόσι τιν ομιλία ο αρχιγός.
Τέλος πάντον εμίς ι αστρονάφτες με τα κίτρινα πιγέναμε στο χοράφι. Μπροστά έτρεχε ο ποσιδόνας κε εγο προσπαθούσα να αποφίγο τις λακούβες. Σε μια στροφί βλέπο στιν ακρι του δρόμου παρκαρισμένι τι λιμουζίνα του του ντεντέκου του αθίγγανου διλαδί του γίφτου. Ο ποσιδόνας πέρασε σφέρα. Εγο ο εφτάψιχος κε ι κλανιάρα βρεθίκαμε στο χαντάκι. Ένα με τι λάσπι γίναμε. Από κίτρινι αστρονάφτες γίναμε σαν ανθρακορίχι σε στοά.
Τιν όρα που σικονόμασταν κε είχα αρχίσι κάτι γαλικά, ακούσαμε φονές κε είδα τον ντεντέκο να βαράι τον μιξοβούδα. Δεν κίταγα το χάλι μας αλά όρμισα κε κάνοντας ένα κεφαλοκλίδομα στον αθίγγανο ντεντέκο τους χόρισα.
-Γιατί τον βαράς τον άνθροπο ρε ντεντέκο;
-Πίγε να μου κλέψι το άλογο κιρ πλάτανε.
-Πιο άλογο ρε εσί δεν αφίνις ούτε μίγα ζοντανί του λέο.
Από δο κε πέρα τρελάθικα κε θα κάνο κερό να σινέρθο. Ακούστε.
-Εγο κιρ πλάτανε εχο έναν ιπάλιλο μάβρο στι δούλεψι μου τον αμέτι. Τον έστιλα να φέρι το άλογο κε ο μιξοβούδας τον βάρεσε να του το πάρι.
Αποζουρλάθικα εντελός ο ντεντέκος έχι μάβρο ιπάλιλο.
-Και που ίνε ο ιπάλιλος ρε ντεντέκο;
-Να τον φονάξο γιατί φοβίθικε κε κρίφτικε.
Πίσω από κάτι βάτα εμφανίστικε ένας ταλεποριμένος άνθροπος ο οπίος χροματικός ίταν σαν λεφκό περιστέρι μπροστά στον ντεντέκο. Ο φοβισμένος άνθροπος μου εξίγισε με τα λίγα ελινικά του ότι ίνε από το πακιστάν κε προσπαθί να βγάλι ένα μεροκάματο από δο κε από κι.
Μου ανέβικε το έμα στο κεφάλι. Ο εφτάψιχος κατάλαβε τι θα γίνι κε πρότινε να σόσουμε το άλογο. Παράτισα τιν κλανιάρα, βρίκαμε το σκελετομένο άλογο τους έβαλα όλους στιν καρότσα τις λιμουζίνας του ντεντέκου κε πίγαμε στο χοράφι.
Εκί τιν όρα που ο εφτάψιχος βάλθικε να περιπιίτε το κακόμιρο το ζοντανό έμαθα κε τιν αλίθια μέσα από τα ψέματα του ντεντέκου κε του μιξοβούδα. Θα καταλάβατε φαντάζομε ότι ο ντεντέκος βρίκε το ζοντανό παρατιμένο κε τιν όρα που το οδιγούσε ο κάτασπρος μάβρος ιπάλιλος του ντεντέκου σε άγνοστι κατέφθινσι του τιν έπεσε το μπουμπουκι ο μιξοβούδας επιδί ίταν μετανάστις.
Με το άλογο ξέρο τι θα γίνι θα προστεθί κι αφτό στιν κιβοτό μας.
Με τον άνθροπο Αχμέτ τι θα κάνουμε δεν ξέρο.

Τρίτη, 03 Νοεμβρίου 2009

Βαριχιμονιά

Φιλι κι Φίλις για κι χαρά σας

Επιδί κάπιι βάλθικαν να μας κάνουν να ξεχάσουμε κι τι ψιχί μας ακόμα, σίμερα θα σας μιλίσο για τον έροτα.
Αλά τι να σας πο εγο. Γι αφτό σας εχο διο τραγουδάκια. Αν θέλετε ακούστε τα.
Αντε τορα να κάνι μετάφρασι ο αγαπιμένος φίλος ΑΓΗΣ ΓΗΟΣ.
Μη ξεχνατε να επισκέφτεστε το βλογ του φίλου μου του ΤΙΚΤΟΣ.
Αφιερωμένα σε οσους αγάπησαν κε αγαπάνε.


Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2009

Το τάμα

Φίλι κι φίλις για κι χαρά σας
Σήμερα ήθελα να σας αποχαιρετίσο γεμάτος χαρά γιατί όπος κάθε χρόνο θα κανουμε το τάμα. Ομος ι ίδισι ότι ι μεγάλι Ελι Παπά έφιγε με πίκρανε πολί. Οπος κε να το κάνουμε νιόθις μια σιγουριά όταν αφτές ι μεγάλες μορφές περπατάνε ανάμεσα στιν κινονία που διμιούργισαν ι σάπιι. Τι να κάνουμε ομος ορφανέβουμε εμις, ορφανέβουν κε ι σάπιι κε ας μι το πέρνουν χαμπάρι.
Τέλος πάντον με βαριά καρδιά θα σας πο για το τάμα κε για τι χαρά που θα ίχαμε. Κάθε χρόνο ανίμερα ικοσιοχτό ο μπαρμπαΘαν βάζι φοτιά στο καζάνι για το τσίπουρο. Το έχι τάμα για τους σιντρόφους που έχασε στιν αλβανία κι στις εξορίες μετά. Παλιά μαζεβόμασταν καμιά ικοσαριά μαζί με τους φίλους κε τους σιντρόφους του μπαρμπαΘάν. Τόρα έχουμε μίνι εμίς ι τρίς κε ο μπαρμπαΘάν ι άλι ένας ένας έφιγαν. Μερικί από τους παλιούς έπεζαν κε μουσικί, ετσι το γλέντι δε σταμάταγε ετρεχε όπος το τσίπουρο νίχτα μέρα. Τόρα έχι απομίνι μόνο ο μπαρμπαΘάν με το βιολακι του κε ο κόκινος διάολος που νομίζι ότι πέζι κλαρίνο. Δεν πιράζι όμος το τσίπουρο κε ι μεγάλι αγάπι που του έχο με κάνουν να ακούο τον τάσο χαλκιά όταν πέζι.
Καταλαβένετε μι πόσι χαρά περιμέναμε το τάμα μετά τις περιπέτιες τις ιγίας του μπαρμπαΘάν. Τα ίχαμε τακτοπιίσι όλα στιν καλίβα γιατί το καζανάκι το έχι κριμένο μετά τις απαγορέψις του κράτους. Τι να σας λέο μεγάλι ιστορία.
Το τελετουργικό ξεκινάι πάντα τέσερις ι όρα χαράματα. Ο μπαρμπαΘάν βάζι φοτιά, μόλις ι φοτιά πάρι βγένι στι μικρί αβλί τις καλίβας κε στέκετε όρθιος με το βιολάκι του. Κιτάι μια τον ουρανό κε μια τι γί κε λέι πάντα το ίδιο τραγούδι. Θα δίτε παρακάτο πιό.
Μετά από όρα αφού αρχίσι τις δοκιμές κε το γραδάρισμα μας επιτρέπι να ξεκινίσουμε κε μις. Το τι ακολοθί κε για πόσα μερόνιχτα αφίστε το καλίτερα ούτε να το φανταστίτε δε μπορίτε. Τα όργανα πέρνουν φοτιά κε κένε περισότερο από τιν πραγματικί του καζανιού. Μέχρι κε ι τρίχα από το καραφλό τομάρι σικόνετε κάγκελο όταν φισάι το κλαρίνο.
Πρίν φίγουμε ίθελα να σας πο καλί αντάμοσι κε να ίσαστε όλι καλά με ιγία.
Το τραγούδι που θα ακούσετε ίνε το τραγούδι που λέι πάντα ο μπαρμπαΘαν. Το βρίκε ο κόκινος διάολος κε με τρέλανε γιατί αν ο παπούς που ίνε στο ντοκιμαντέρ δεν έπεζε τόσο καλά θα νόμιζα ότι ίνε ο ίδιος ο μπαρπαΘαν. Ακριβός ίδιος σας λέο σε όλα. Στο τραγούδι στο χαμόγελο στιν ομιλία στι φάτσα στο μπόι στα λόγια του τραγουδιού εκτός από το πέξιμο του βιολιού. Ετσι θα δείτε κε τον μπαρμπαΘάν.
Το αφιερόνο στιν Ελι Παπά.
Το αφιερόνο στον μπαρμπαΘαν κι στα παλικάρια που χάθικαν άδικα.
Τέλος το αφιερόνο σε όλους εσάς τους αγαπιμένους φίλους.
Για κι χαρά σας κι καλί αντάμοσι.

Σάββατο, 24 Οκτωβρίου 2009

Κάτο τα ξερά ΜΟΥ από το ΟΧΙ

Φίλι κι Φίλις για κι χαρά σας
Τιν ιδέα γιαφτό το γραφτό τιν έδοσε ο φίλος ΣΙΜΠΛΕΜΑΝ που με κάλεσε να σχολιάσο το ιπέροχο κίμενο που έγραψε για τους εθνοπροδότες κε το δικέομα τους να μαγαρίζουν ιερά κε οσια τον Ελίνον. Εκίνο που διαπίστοσα από τι δίναμι του γραφτού ίνε πος για μια στιγμί ι ελινες ασχετα με κοματικες προτιμίσις σισπιρόθικαν κε σιμφόνισαν με τι σκέψι του ΣΙΜΠΛΕΜΑΝ. Αφτό αποδικνίετε από το ότι το αναδιμοσίεφσαν πολά βλογ κε αριστερον κε κεντρόον κε δεξιόν προτμίσεον. Ιταν μια εφτιχισμένι στιγμί πραγματικά για μένα να βλέπο ΕΛΙΝΕΣ ενομένους.
Έκατσα κε σκέφτικα πολί αφού κε ι βροχί δε με αφίνι να πάο για μεροκάματο. Τι ίταν αφτό που ένοσε έστο κε για λίγο μεγάλο αριθμό Ελίνον; Φισικά ι απάντισι ίνε έφκολι.
Ι εφθίνι τον εθνοπροδοτόν απέναντι στα ιερά κε τα οσια του λαού κε ι εκμετάλεφσί τους για το δικό τους σιμφέρον. Διλαδί με λίγα λόγια βρίκαν εξιλαστίριο θίμα για να ακουμπίσουν τα δινά τους κε να νιόσουν για μια ακόμα φορά προδομένι.
Ο αγαπιμένος φίλος ΣΙΜΠΛΕΜΑΝ ξέχασε κάτι. ΕΜΕΝΑ.
Σας διλόνο πιστέβοντας ότι έχο σόας τας φρένας ότι ο κίριος ιπέφθινος ίμε ΕΓΟ.
Ο πρότος που δεν έχι δικέομα να ακουμπά τα ιερά κε τα όσια ίμε εγό.
Εγό που δεν έκατσα να ψάξο ποτέ γιατι δολοφόνισαν τον καποδίστρια.
Εγό που δεν έκατσα να ψάξο ποτε πος στίθικε κε γιατί το νεο ελινικό κρατος.
Εγο που ανάγκασα τον νικιταρά να ζιτιανέβι για να ζίσι.
Εγό που χιροκρότισα το ιδιόνιμο δια χιρός παπανδρεου (παπού) τιν εποχί του βενιζέλου.
Εγο που έτρεξα για τι μεγάλι ιδέα στι μικρά ασια σιμετέχοντας στα σχέδια τον μεγάλον κε έτσι ξεκλιρίστικαν εκατομίρια ελίνον από τις πατρογονικές τους εστίες.
Εγο που ανέχτικα πάγκαλους, κονδίλιδες, μεταξάδες κε άλα τέτια πεδιά να με σέρνουν να τους χιροκροτάο κε να μου τάζουν νεους παρθενόνες.
Εγο που έτρεξα να πολεμίσο το ναζιστί χιτλερ με μια κουραμάνα κε διο φισίγγια στο αμπέχονο.
Εγο που άκουσα τον νεο λεονίδα τις ελάδας στρατιγό ΚΑΤΣΙΜΙΤΡΟ κε δεν πίγα εκί που με έστελναν ι εθνοπροδότες αλά στιν ίπιρο να φιλάξο τα ιερά κε τα όσια ιερά .
Εγο που στο ίψομα 731 απέδιξα στον αδερφό μου το ΛΕΟΝΙΔΑ ότι ι θισία του στις θερμοπίλες δεν πίγε χαμένι.
Εγο που τα κόκαλα μου ακόμα ασπρίζουν στα βουνά τις αλβανίας ότα βγένι ίλιος μετά τι βροχί.
Εγό που έτρεξα στο ΕΑΜ να πολεμίσο τους ισβολίς τις πατρίδας μου.
Εγό που πίνασα στα βουνά με τον ΑΡΗ κε μετά του έκοψα το κεφάλι.
Εγό που τουφεκίστικα με τον αδερφό μου γιατί έπρεπε να κιβερνίσουν τιν πατρίδα που ελεφθέροσα ι εγγλέζι.
Εγό που πίστεψα ότι αφτί που ιπογράψαν στι βάρκιζα το έκαναν για το καλό μου κε ακόμα έχουν στόμα κε μιλάνε.
Εγο που πίγα εξορία για τις ιδέες μου κε κινιγίθικα μετά από τους ιποτακτικούς τις βασίλισας.
Εγό που έκλεγα για τιν εκτέλεσι τα χαράματα του Μπελογιάνι.
Εγό που στι δεκαετία του πενίντα λαβομένος έβλεπα να στίνετε το νεο παρακράτος.
Εγο που χιροκρότισα τον γέρο τις τρομοκρατίας που επέβαλε με τα μιδράλια τιν θέλισι τον πατρόνον του.
Εγο που ακόμα κε σίμερα τον αποκαλό γερο τις διμοκρατίας.
Εγο που σκίστικα να χιροκροτό τον καραμανλί τριανταφιλίδι που δεν έκατσε δίπλα μου οταν έπρεπε αλά αφτοεξορίστικε στο παρίσι.
Εγο που χόρεψα με τους λίκους τις δικτατορίας στις πλάτες τις ΕΛΑΔΑΣ.
Εγό που στιν κιδία του ΠΑΝΑΓΟΥΛΙ έκλαψα κε πίρα πολούς όρκους μέσα μου.
Εγό που άδολο πεδί πίγα στο πολιτεχνίο για να βλέπο μετά στις επετίους τον καπνο από τα σουβλάκια κε τιν κατάθεσι στεφάνον από ιπιρέτες τις χούντας.
Εγό που σίκοσα στα χέρια τον τριανταφιλίδι καραμανλί για σοτίρα μου.
Εγό που πίστεψα τον μπαμπά αντρέα που ίξερε τον πόνο που κρίβο μέσα μου κε τον εκμεταλέφτικε.
Εγό που τον ξαναπίστεψα όταν ι ΚΑΛΑΜΑΤΑ γκρεμίζονταν από το σισμό κε αφτός στο ένα μίλι μέσα από το κότερο έκανε τα δικά του.
Εγό που όταν κατάλαβα πιί εξαργίροσαν το πολιτεχνίο αντι να τους στίλο στο διάλο ακόμα τους ψιφίζο για σοτίρες.
Εγό που αγανάχτισα από τις ρεμούλες τον σοσιαλιστόν κε έβαλα να με σόσουν μιτσοτακέι κε κομπανία.
Εγό που πίστεψα πάλι στο σοσιαλισμό του σιμίτι κε ίθελα κε μετοχές στο χριματιστίριο τρομάρα μου.
Εγό που μετά πίστεψα για σοτίρες ανεψιούς κε γιούς κε εγγονούς άσχετα με τιν πνεβματικί ισοροπία που διαθέτουν.
Εγό ο εργάτις που δεν στέλνο στο διάλο τον σινδικαλιστί με τι μερσεντές.
Εγό ο αγρότις που όταν μου έσκαγαν τα λάστιχα στο τρακτέρ αντι να τους τσακίσο τα κόκαλα, τα μάζεψα γιατί το κόμα με έστιλε σπίτι.
Εγο ο διμόσιος ιπάλιλος που εκτελό κατά γράμα τις αποφάσις που πέρνουν ι ιπιρέτες τον βριξελόν ενό βλέπο ότι ίνε εναντίον μου.
Εγο ο καθιγιτις που κάνο ιδιέτερα στα βλαστάρια του μελοντός μας.
Εγο που όταν έλεγε τι σιμέα μου κουρελόπανο ο πάγκαλος δεν τον έκανα ξίγγι να χορτάσι μια μεραρχία.
Εγό που όταν μου σκοτόσαν τα πεδιά στα ΙΜΙΑ κε μετά τα μαγάριζαν με ψέφτικα πορίσματα αντι να τα κάνο λίμπα κατάπινα τα πορίσμα όπος το κονιακ τις πίκρας.
Εγο ο ιπιρότις που αποκαλό τον αδερφό μου βοριοιπιρότι ιρονικά αλβανό.
Εγο ο μακεδόνας που μου πουλάνε τιν πατρίδα κε επιμένο να στέλνο στι βουλί τους ίδιους με τα κενούρια ψέματα.
Εγο ο πόντιος που μου ξεφτιλίζουν τα ιερά κε τα όσια καταθέτοντας στεφάνια στον κεμαλ. (ξεφτιλισμένι διπλοματία τι κάνις)
Εγό που δεν πλακόνο στις σφαλιάρες τον κάθε ξεφτιλισμένο που αντιμετοπίζι τον σινάνθροπο του με περιφρόνισι σαν χούλιγκαν όταν το κομα του κερδιζι καπιες εκλογες κραβγάζοντας μεσα από το αροστο μιαλό του.
Εγο, εγο, εγο, χιλιάδες εγο. Αλίθια εγό ίμε εγό ί ίνε κάπιος άλος;
Αλίθια αγαπιμένε μου ΣΙΜΠΛΕΜΑΝ εγό ίμε αμέτοχος;
Πιος χιροκροτάι τον κάθε εθνοπροδότι κε τον βάζι σοτίρα;
ΕΓΟ το κάνο αφτό.
Μι μου πις ότι παλιότερα δεν ιπίρχε γνόσι κε πλιροφορία ,γιατί θα σου πο ότι κε σίμερα που ιπάρχι τους ίδιους κανακέβο.
Ξέρις κάτι αδερφέ, όπος πολί σοστά γράφις αφτί δεν καταλαβένουν τιν ένια του ΟΧΙ.
Μίπος όμος εγό που τιν καταλαβένο πρέπι να το κόψο το ξερό μου αντι να το γιορτάσο;
Αρα ΕΓΟ ο πλάτανος σου λέο τούτο. Επιδί αποκλιστικά ίμε ιπέφθινος για τι μίρα μου κε το μιαλό μου σας παρακαλό στίλτε με στο διάλο για να ζίσουν τα πεδιά μας καλίτερα.
.
«Εμίς θα πεθάνουμε για τιν ΕΛΑΔΑ κε για κανένα άλο πούστι»
Λόγια του έφεδρου ανθυπολοχαγού μου όταν σε μια δίσκολι στιγμί τον ρώτησα αν αξίζι να πεθάνουμε για τους πολιτικούς κε τις φατρίες τους που κιβερνούσαν τότε τιν ελάδα.
Διστιχία μου ακόμα ι ίδιι μας κιβερνάνε κε δεν ξέρο που ίνε ο ανθιπολοχαγός μου.

Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2009

Κοπρίτες

Φίλι κι Φίλις για κι χαρά σας
Θα γνορίζετε βέβεα ιδικά εσις που ζίτε στις πολιτίες ότι τις ράτσες τον σκιλιόν τις διμιούργισαν ι άνθροπι. Μόνο σι μια κατιγορία δεν έδοσαν όνομα επιδί ζι ελέφθερι κε δεν έχι ομάδα να ενταχθί. Αφτί ίνε ι κοπρίτες. Τα σκιλιά αφτά δεν έχουν καθαρί σκιλίσια ομάδα έματος κε ζουν έλέφθερα, τα ονομάζουν κε αδέσποτα. Έχουν όμος ένα κακό ελάτομα εκτός τον άλον. Θέλουν να ζουν κοντά σε ανθρόπους σε χοριά κε πολιτίες. Το τι τραβάνε δε λέγετε. Κλοτσιές κε πίνα ίνε στιν πρότι διάταξι. Περιφρόνισι για τιν ταπινι καταγογί τους. Ι προσπάθια που κάνουν να ζίσουν καταντάι βάσανο, αλά αφτά εκί επιμένουν να ζουν κοντά στους ανθρόπους. Για να δαγκόσουν πρέπι να τα προκαλέσι ο άνθροπος με βασανιστίρια. Μερικί άνθροπι κάνουν ιδρίματα για τα προστατέψουν. Άλα ίνε αλιθινά κε άλα ψέφτικα για να εκμεταλεφθούν τιν ανιμπόρια αφτον τον ζοντανόν.
Έτσι κε στιν ελάδα τα τελεφτέα τριαντατόσα χρόνια ι άνθροπι τις εξουσίας διμιούργισαν ράτσες κε στους ανθρόπους για να τους ελένχουν καλίτερα. Ίνε κοματικές ράτσες που καταλίγουν όλες σε ιδρίματα προστασίας για να ζίσουν, διλαδί στο διορισμό.
Πάλι όμος μένι μια κατιγορία που ίνε ι κοπρίτες ι οπίι δεν ανίκουν σε καμία κοματικί ράτσα, δεν θέλουν να καταλίξουν στιν κοματικί βόλεψι κε θέλουν να ζουν ελέφθερι. Όμος έχουν κε αφτί το ελάτομα τον σκίλον κοπριτόν, θέλουν να ζουν κοντά στους ανθρόπους.
Ι άνθροπι ράτσας μόλις βολέβοντε από τα κοματικά εργαστίρια παραγογίς σπάνιον ανθροποιδόν αμέσος ανίκουν σε ανότερι ράτσα κε αλάζουν γενικός τιν ανθρόπινι σιμπεριφορά. Γίρο τους βλέπουν κατότερες ράτσες που πρέπι να βασανίσουν, ανάλογα με τιν αρόστια που κουβαλάι ο καθένας στο κεφάλι του.
Ιδικά τους ελέφθερους κοπρίτες τους κάνουν το βίο αβίοτο. Ι νόμι του κράτους ισχίουν μόνο για να τιμορούντε ι κοπρίτες. Ι άνθροπι ράτσας βρίσκουν πάντα παραθιράκια χόρια που τους ιποστιρίζι κε το κοματικό εργαστίριο παραγογίς καθαρόν ρατσόν. Ι άνθροπι ράτσας στιν ελάδα βρίσκουν πάντα τρόπο να κάνουν το δικό τους γιατί όλι διαθέτουν ολίγι από εξουσία, οπος λέμε ολίγι από γκιουβέτσι. Δεν τους νιάζι τίποτε αρκί να γλίψουν κανένα κόκαλο. Ι έριμι ι κοπρίτες που δεν έχουν κανέναν τιν πλιρόνουν μια ζοί.
Τους κλοτσάνε στο ικα, στιν εφορία, στο διμαρχίο, στι νομαρχία, στα νοσοκομία, γενικά δεν τους αφίνουν σε χλορο κλαρί βγάζοντας ότι αποθιμένο έχουν απάνο τους.
Αν κάπιι σινταξιούχι κοπρίτες ζιτίσουν ψίχουλα γιατί πινάνε στέλνουν ιδικές ράτσες κε τους βαράνε.
Αν κανένας κοπρίτις χροστάι στο τεβε τον βάζουν φιλακί. Ασπρι μέρα δε βλέπουν ι κοπρίτες γιατί ίνε τα μοναδικά ζοντανά που έχουν απέναντι όλες τις ράτσες. Δεν τους χονέβι κανένας. Ι άλες ράτσες κάπια στιγμί τα βρίσκουν μεταξί τους για κενούργια βολέματα. Με τους κοπρίτες δεν τα βρίσκι κανένας, γιαφτό κε τους βγάζουν τιν ψιχί μέχρι να διαλέξουν μια ράτσα να μπούνε κι αφτί σε κανένα κοματικό εργαστίριο.
Για τους ανθρόπινους κοπρίτες δεν ιπάρχι στιν ελάδα κανένα ίδριμα για να τους πτοστατέψι.
Γι αφτό μια καλί ιδέα ίνε να γίνι νέο ιπουργίο προστασίας του κοπρίτι.
Μόνο που κε εκί θα διοριστούν άνθροπι ράτσας για να προστατέψουν τους κοπρίτες.
Γαιδουρινί ιπομονί έχουν με λίγα λόγια ι κοπρίτες. Άμα αρχίσουν όμως να δαγκόνουν ούτε το ιπουργίο προστασίας του πολίτι δε θα σόσι τις κοματικές ράτσες τον ανεγκέφαλον.